هدف اصلاح‌طلبان از «دستاورد‌تراشی» برای دولت روحانی چیست؟

به گزارش راهبرد معاصر؛ اخیرا حمیدرضا جلایی‌پور عضو شورای مرکزی حزب «اتحادملت» در گفتگو با هفته نامه «صدا» در دفاع از عملکرد هشت ساله دولت روحانی عنوان کرده است : «دولت روحانی در ۱۴۰۰ با آبرو دوره خود را تمام می‌کند. ایرانی‌ها نمک‌نشناس نیستند و از دولت روحانی در تاریخ به خاطر تأسیس برجام و تداوم برجام به نیکی یاد می‌کنند». این فعال سیاسی اصلاح طلب بدون اشاره به اینکه دولت روحانی هشت سال کشور را معطل غرب نگه‌داشت، گفت :« روحانی کشور را عزتمندانه اداره کرد» وی همچنین با چشم پوشی از تورم افسار گسیخته و سو مدیریت‌های دولت روحانی در توضیح دستاورهای این دولت گفته است: «شما به فضای مجازی فعلی و فضای سرزنشی آن توجه نکنید؛ ایران در دوره روحانی دومین تولیدکننده پادکست در جهان شد»!!!.

در حالی برخی از اصلاح طلبان از جمله جلایی‌پور همچنان با دفاع از عملکرد دولت، «تاسیس برجام و تداوم آن» را جز افتخارات دولت روحانی عنوان می‌کنند که در شرایط کنونی کمتر کسی در خسارت بار بودن برجام برای اقتصاد و منافع ملی ایران تردید دارد. دستاورد‌تراشی برای دوره هشت ساله دولت روحانی در حالی صورت می‌گیرد که بر طبق آمارها، رشد اقتصاد ایران در دولت های یازدهم و دوازدهم با چهار بار منفی شدن به حدود صفر رسید و دولت فعلی به‌جز سال ۱۳۷۴ (دوره ریاست‌جمهوری مرحوم هاشمی‌رفسنجانی) رکورددار نرخ تورم سالانه در 60 سال اخیر یعنی از سال ۱۳۳۸ تاکنون بوده است.

در سوی دیگر برخی دیگر از فعالان جریان اصلاحات با اذعان بر این نکته که کارنامه دولت آبرویی برای این جریان نگذاشته، دولت روحانی را اصلاح طلب نمی‌دانند و تلاش می‌کنند با جدا کردن صف خود از روحانی و پاک کردن صورت مساله، پایگاه اجتماعی خود را بازسازی کنند تا شاید فرجی برای آنها در انتخابات 1400 شود. البته تلاش اصلاح طلبان برای تبری جستن از ناکارآمدی دولت روحانی در آستانه انتخابات مجلس یازدهم نیز دنبال شد اما اینبار جامعه با رجوع به حافظه تاریخی خود و با آگاهی بر این نکته که روحانی با حمایت اصلاح طلبان سر کار آمد، این جریان را در انتخابات مجلس یازدهم پس زدند. هرچند سوءعملکرد اصلاح طلبان در مجلس دهم نیز تاثیر زیادی در طرد آنها در انتخابات مجلس یازدهم از سوی مردم داشت. شاید برخی از فعالان سیاسی اصلاح طلب به دلیل محدودیت‌های قضایی نتوانستند به صوت رسمی وارد دولت شوند اما به صورت غیررسمی  به اهداف اقتصادی و سیاسی خود رسیده اند و بهره کافی و وافی برده‌ و می‌برند. در انتخابات پیش رو نیز برخی از جریانات سیاسی اصلاح طلب  برای حفظ برخی از صندلی‌ها و همچنین حفظ حق مشاوره‌ها و پروژه‌ها حاضرند بار دیگر از کاندیداهای ائتلافی حمایت کنند.  

حسن روحانی که در سال 92 عامل اصلی مشکلات را سو مدیریت دولت قبل عنوان می‌کرد و مدعی بود در صورت راه یابی به پاستور با اجرای برنامه های 100 روزه، یک ساله و چهار ساله همه مشکلات را حل خواهد کرد، در آستانه پایان دولت دوازدهم در شرایطی قرار دارد که افکار عمومی عامل مشکلات اقتصادی و معیشتی خود را علاوه بر خوش‌بینی دولتمردان به غرب و گره زدن اقتصاد ایران به برجام، سومدیریت شدید حاکم در دولت روحانی می‌دانند. هرچند هزینه کردن بودجه، اقداماتی و دستاورهایی برای هر دولتی به دنبال دارد و نمی توان گفت دولت یازدهم و دوازدهم هیچ اقدام خوبی نداشته است، اما میزان فرصت سوزی و منابع و ذخایری که به علت سیاست‌‌های غلط اجرایی، نگاه و امید به غرب و عدم اعتماد به توانمندی و پتانسیل داخلی از دست رفته، قابل توجه است . تورم زیاد و قیمت افسارگسیخته در تمام عرصه‌ها و ارز 4200 تومانی که رانت ایجاد کرد و ...تنها نمونه هایی از عملکرد ضعیف دولت روحانی است.

 اصلاح طلبان با بی‌توحهی تعمدی نسبت به سومدیریت دولت روحانی، تلاش می‌کنند عامل مشکلات کنونی مردم را به تحریم‌هایی گره بزنند که به اذعان مسئولان تنها 20 تا 30 درصد تاثیرگذار بوده است. در آستانه انتخابات 1400 دولت و جریان اصلاحات تحریم‌های آمریکا و ترامپ را به عنوان عامل رشد چشمگیر قیمت‌ها و کاهش قدرت خرید خانوار معرفی می‌کنند. این در حالی است که در سایه این ادعا تلاش دارند تنها با یک توافق نصفه‌ونیمه و بر روی کاغذ، بتوانند بار دیگر با دوقطبی سازی و طرح ادعاهایی همچون «آشنایی با زبان دنیا»، پیروز انتخابات ریاست جمهوری شوند. این در حالی است که به اذعان کارشناسان و بر اساس مطالبه عمومی گرایش به غرب برای رشد و پیشرفت کشور و اعتماد به آمریکا اشتباه فاحشی بود که اگر  از ظرفیت داخلی خود استفاده کرده بودیم، پیشرفت بیشتری داشتیم. امروز نسخه‌ای که مقام معظم رهبری برای آینده کشور داده‌اند یعنی تشکیل دولت جوان، انقلابی و با روحیه جهادی برای اداره کشور است و نسخه دیگر هم تداوم اقتصاد مقاومتی و خصوصا تلاش در جهت استفاده از ظرفیت‌های داخلی و خنثی کردن تحریم‌ها به جای رفع تحریم که نتیجه‌ای نداشته است. به عبارت دیگر فردی می‌تواند مشکلات را حل کند که شجاع، نترس، انقلابی و مومن باشد و هیچ زاویه‌ای با رهبری نداشته باشد. باید مردی از جنس مردم باشد و مشاوران مومن و معتقد به سیاست‌های کلان نظام و دولت کارآمد جوان و پرتلاش باشد که با روحیه جهادی کشور را اداره کند.